Ik Ben Geen Goeroe

Uittreksel van een bijeenkomst met John Sherman in Ojai, Californië op 20 oktober 2006.

Ik ben geen goeroe, maar een leraar van en voor iedereen. Ik probeer zelf te leren op welke manier ik het best kan overbrengen wat ik te bieden heb. Ik probeer steeds om het nog beter over het voetlicht te krijgen. De ene keer gaat dat beter dan de andere en dat is nu precies de reden waarom ik hier ben. Ik ben hier niet om de aandacht te vestigen op welke goede of slechte ervaring dan ook, want die komen vanzelf op en verdwijnen daarna ook weer uit zichzelf, zonder hulp van mij of zonder iets dat jullie eraan kunnen doen. Ik ben hier niet om jullie verlichting te geven, noch om jullie het pad van verlichting te wijzen. Ik ben hier niet om aandacht te schenken aan het bereiken van samadhi of andere ervaringen van oneindig groot bewustzijn. Ik ben hier niet om jullie iets nieuws te geven waarin je kunt geloven, zoiets als bijvoorbeeld: je bent het Zelf, God of Onmetelijk Bewustzijn. Ik ben hier alleen maar om te proberen je iets aan te reiken dat voor mij heeft gewerkt en wat volgens mij het enige is dat de mogelijkheid biedt, het voortwoekerende rare idee weg te nemen dat er iets verkeerds, iets dat leidt tot alle verschrikkingen in verleden, heden of toekomst van onze wereld, zou moeten worden geheeld.

Twaalf jaar geleden ontmoette ik Gangaji voor het eerst en het is al elf jaar geleden dat ik de leringen van Ramana Maharshi serieus begon te nemen – hetgeen overigens het startsein was voor het avontuur, waarin ik me nog steeds bevind. Sinds die tijd heb ik altijd en zonder enige twijfel geweten dat er niets verkeerds is. In die elf jaar heb ik nog ook nooit een of ander raar idee gehad, dat me zei dat er iets verkeerds was dat ik zou moeten goedmaken. In die periode heb ik trouwens steeds geprobeerd een manier te vinden om deze realiteit aan iedereen die mij wilde aanhoren, over te brengen door de methode van Ramana Maharshi en telkens faalde ik.

Dit is dus precies de reden waarom ik hier ben en om jullie toch te bereiken, zal ik jullie van alles voorstellen, ga ik met jullie in discussie en bind ik met jullie de strijd aan. Ik zal alles in het werk stellen ervoor te zorgen dat jullie ten diepste begrijpen, dat hetgeen ik hier vertel niets te maken heeft met het veranderen van de persoon waarvan je denkt dat jij dat bent. Het maakt me daarbij niet uit of je de heilige Theresa bent of George W. Bush himself. Het maakt me niet uit of je koppig bent en uitgesproken (voor)oordelen koestert, of dat je je zo open en ontvankelijk mogelijk opstelt voor alles en iedereen. Ik geef er niet om dat je een knappe kop bent en de waarheid volledig in pacht hebt of juist niet. Het maakt me helemaal niets uit, omdat zulke dingen allemaal deel uitmaken van het verhaal over jezelf dat je zelf ten diepste gelooft. Dus alles wat ik je vertel, heeft echt helemaal niets te maken met wat er in je hoofd omgaat. Ik probeer juist daarom een omleiding aan te leggen, voorbij je gedachten, en zodoende je aandacht te verleggen naar de bron ervan, zijnde dat wat je werkelijk bent.

Dit moet gemakkelijk te doen zijn, want jullie zijn per slot van rekening allemaal hier. Jullie zijn ontegenzeglijk en absoluut zeker, allemaal hier. Dat valt niet te ontkennen, daar kun je niet omheen. Er zijn geen spirituele ideeën of begrippen die je kunt aandragen, om het feit dat je hier bent, te verloochenen. Je bent altijd hier, waar je ook heengaat, je bent altijd hier. Je bent nooit afwezig, het kan niet missen, je bent gewoon HIER.

Niets van jouw verhaal is belangrijk. Niets uit jouw verhaal staat hier op het spel. Het enige dat ervoor zorgt dat jouw verhaal belangrijk maakt, is jouw betrokkenheid daarbij, jouw energieke overtuiging dat jij je verhaal BENT. We moeten dus af van dat geloof en het enige dat ons daarbij kan helpen is herhaaldelijk en met een grote mate van intentie en attentie een manier zien te vinden, die ons steeds weer opnieuw de directe en spontane ervaring geeft van  wat wij werkelijk zijn. Dit proces vindt niet als een donderslag bij heldere hemel plaats, het is geen direct ontwaken, als je dat soms denkt. Het is meer een medicijn dat gedurende lange tijd geduldig moet worden ingenomen. Het heeft meer iets weg van proeven, kijken en snuffelen en al die tijd weet je, dat waar je mee bezig bent eigenlijk dom is, je weet dat je “het” toch niet kunt vinden, omdat je bewustzijn toch niet kunt voelen – “hoe kun je bewustzijn nou voelen?” Ofschoon je dat van mening bent, blijf je toch proberen, proef je, probeer je weer opnieuw, vang je plotseling iets op, een klein voorproefje misschien en dan zie je het even helder: “dat ben ik, dat wat ik nu in mezelf zie, is nog nooit anders geweest. Wow!” Daarna val je weer terug in je oude verhaal, waarna je toch weer gaat proberen iets te zien, probeert dat levenswater te vinden, dat medicijn weer inneemt, al is het maar om er opnieuw even iets van te kunnen proeven. Nee, het is zeker geen bliksemflits, het heeft niet te maken met een plotseling openscheurend ego, het is steeds slechts een klein slokje van het medicijn.

Na verloop van tijd laten al die kleine doses van het “werkelijkheidsmedicijn” het onderliggende geloof dat ik mijn verhaal ben, op onverklaarbare en onbegrijpelijke wijze langzaam maar zeker verdwijnen. En tegen de tijd dat het geloof volledig is weg is, merk je die afwezigheid niet eens meer op. Je ziet plotseling dat er niets nieuws voor je te halen is en dat er geen verlichting voor jou mogelijk is. Je bent namelijk vanaf dat moment alles dat je ooit hebt willen zijn. Jij bent dat – dat is werkelijk de waarheid. Jij bent dat. Het is echter onmogelijk dat te weten te komen, zonder je eerst te ontdoen van de verkeerde ideeën dat je iets anders zou zijn. Het enige dat ervoor zorgt dat die onjuiste ideeën verdwijnen is dat herhaalrecept voor het proeven van de werkelijkheid.

Dat is het zelf-onderzoek volgens Ramana Maharshi. Dat heeft die wijze man ons te bieden, dit is wat hij ons met klem verzoekt te doen: kijk, zoek en vind uit wie je bent. Vergeet alles wat je weet. Vergeet alles over verlichting, vergeet alles over gelukzaligheid, vergeet alles over Brahman. Vergeet dat allemaal. Zoek alleen maar uit wat je bent, hier en nu, op dit ene moment. Precies nu, waar je je op dit ogenblik bevindt: “Wat ben ik? Wat is het dat ik ben?” Het stelt eigenlijk niets voor, voel je wel? Het is hartstikke eenvoudig: “Wat ben ik? Hoe weet ik dat ik hier ben?” Onderzoek dat steeds weer opnieuw, blijf het je afvragen en keer daarna weer terug naar je eigen verhaal. Dat is allemaal in orde, dat telt even niet. Het maakt niet uit dat zoiets gebeurt, het zal je nog regelmatig overkomen dat je terugvalt in je eigen verhaal, maar probeer je daarvan bewust te zijn. Je kunt eonen doorbrengen in het verhaal over jezelf en tegen jezelf zeggen: “OK, ik begrijp het, ik zie het voor me. Nu begrijp ik het helemaal... en dat leidt tot dat en dit gaat over in dat, en tenslotte zal ik net zo zijn als Ramana... Ik zal stilte uitstralen en onvoorwaardelijke leegte en...” Dat is allemaal in orde, echt waar, want temidden van al die gedachten komt plotseling de herinnering van de vraag weer in je op en dan begin je weer opnieuw te onderzoeken: “ia, maar wat ben ik eigenlijk? Wie ben ik werkelijk? Wie, nu, hier, op dit moment? IK ben NU HIER en WAT ben ik nu eigenlijk?” Kauw daarop en proef die vragen.

Je verhaal zal door deze oefening niet getransformeerd worden in verlicht bewustzijn. Het verhaal is gewoon een verhaal en dat IS eigenlijk verlicht bewustzijn. Wat zou het anders kunnen zijn? Het verhaal over jezelf zal als gevolg van dit zelf-onderzoek niet transformeren in een nieuwe goeroe. Het verhaal over jezelf zal ook zeker niet alleen maar mooie en zoetsappige kanten krijgen door het onderzoek. Dit zelf-onderzoek vernietigt het geloof dat jij  dit verhaal bent. Alles wat je onderneemt om te trachten het verhaal overeen te laten komen met allerlei spirituele opvattingen, trekt dat valse geloof en de gedachten erover weer op gang. Doe dus gewoon wat Ramana zegt: kijk naar jezelf en vraag je zo vaak mogelijk af wat je bent, op enig moment. “Wie ben ik werkelijk, nu? Van wie is deze gedachte, wie denkt deze gedachte? Waar komt deze gedachte eigenlijk vandaan?” Kijk naar jezelf. Zie jezelf.

Het enige in het verhaal dat nog een beetje helpt, is dat je altijd al hebt willen weten wat je bent, want iedere gedachte, iedere handeling, iedere spirituele aspiratie, al je lustvolle acties waren daarop gericht. Je hebzucht, je bezitsdrang, elke inspanning van jou om iets te krijgen of iets kwijt te raken, alles wat je ook maar enigszins in je hele leven hebt ondernomen, deed je in dienst van die ene, oneindige en vurige hartewens om te weten te komen wat je bent. Het neemt soms ook de vorm aan van pogingen om te willen weten wat je zou moeten zijn, of wat je zal zijn, wat je wilt zijn, wat je niet zou moeten zijn of wat je niet wilt zijn en ook wel wat je wilt dat ik al of niet ben. Dat alles wordt elke seconde van je leven aangewakkerd door die ene wens: “ik wil weten wat ik ben.” Als je dat eenmaal inziet, zie je ook dat de tremolen van al je gewoontes, waarin je voortdurend blijft ronddraaien, je geen sprankje hoop op blijvend succes te bieden hebben.

De enige manier om de meest fundamentele levensvraag naar volle tevredenheid te beantwoorden is het met intentie en attentie en met elke vorm van energie die je maar kunt opbrengen, richten van je aandacht op het uitvinden van de waarheid over wat je bent. Denk er eens over na. Je kunt erover nadenken als je dat wilt. Het is niet spiritueel incorrect of not done om erover na te denken. Of misschien toch? Een beetje dan, maar in de grond van de zaak is het helemaal in orde. Zet al je krachten en gaven die je bezit, in op deze queeste om er met zekerheid achter te komen wat je bent. Alle tijd die je er trouwens niet aan spendeert, heeft geen enkel gevolg. Dat heeft niets te betekenen. Het is de tijd die je werkelijk aan het zelf-onderzoek besteedt om uit te vinden wat je bent, die pas meetelt. De rest doet er niet toe en is absoluut niet relevant.

Ik vertel je dit uit de grond van mijn hart en ik geef je mijn woord, dat wanneer je deze taak op je neemt, dit ene doel wenst na te streven en echt te weten wil komen wat je bent, dat alles goed terecht zal komen. Houd daarbij goed voor ogen, dat niemand jou kan vertellen dat je dit moet doen en dat je helemaal op jezelf bent aangewezen, wanneer je het doet. Zeker is, dat alles goed komt. Ik kan het je niet geven, ik kan het je niet laten zien. Ik kan je ook niet vertellen wat je eigenlijk bent. Ik ben niet eens goed in het over het voetlicht krijgen hoe je het beste naar jezelf kunt kijken en te zoeken naar wat je bent. Hierin sta je, net als de Boeddha destijds, helemaal alleen. Maar ik beloof je, wanneer je je voorneemt alles in het werk te stellen, erachter te willen komen wat je bent, dat het antwoord op die vraag je niet wordt onthouden. Ik beloof je daarbij ook, namens Ramana, dat alles goed zal komen. Overigens niet op een manier die je kunt voorzien, maar alles komt goed. Het verkeerde geloof over wat je bent, zal geen weerstand kunnen bieden aan je vastberaden wens om de waarheid over jezelf te leren kennen. Dat beloof ik je.

Vertaling uit het Amerikaans door Jan P. Smith, Zoetermeer, Nederland.

© 2008 John Sherman. Enkele rechten voorbehouden.

Terug